Scannerman start met een presentatie die begint met een eenvoudige uitnodiging. “We gaan niets verbeteren niets oplossen of optimaliseren. Ik vraag je om één dag anders te kijken.”

Hij legt zijn filter uit: “Vandaag scannen we alleen de mooie dingen.”
Dat betekent:
• geen kritiek
• geen problemen analyseren
• alleen waarnemen

Het team wordt opgedeeld in kleinere teams en krijgen scanapparatuur en de opdracht: Let op wat normaal onzichtbaar blijft, wat mooi is, en scan het!

Gedurende de ochtend worden er door het team zelf (maar onder begeleiding) scans gemaakt van o.a.:
• werkplekken
• momenten van samenwerking
• beweging
• structuur
• textuur
• kleine details
• humor
• ritme
• concentratie
• menselijke energie

De scans hoeven niet perfect te zijn. Liever niet zelfs.

Halverwege de dag kijkt het team samen naar wat er gevonden is. En bijna altijd gebeurt hetzelfde. Mensen zeggen dingen als:
•“Dit had ik nooit zo gezien.”
•“Eigenlijk doen we het best goed.”
•“Er zit veel meer in ons team dan ik dacht.”

Dat moment is de kern van Scannerman. Het moment waarop mensen zien wat er al is.

‘s Middags trekt Scannerman zich terug met het materiaal en maakt van alle scans één abstract collage-achtig kunstwerk.

>>> Let op: In de middag draait het team haar eigen programma <<<​​​​​​​

Scannerman toont het kunstwerk en koppelt de ervaringen van de dag waar mogelijk aan de beginpresentatie.
Het kunstwerk blijft achter.

In de gang, vergaderruimte of...

Het is een herinnering aan één waarheid:

Al dit moois was er al.

We hoefden alleen even te kijken.